2018


Ο Πελεκάνος

Η Θεατρική Ομάδα m0mentum της Κ.Ε.ΔΗ.Θ. παρουσιάζει το κλασικό έργο «Ο Πελεκάνος» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ

Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ επιλέγει τον αρχαίο μύθο του Πελεκάνου και τον χρησιμοποιεί με τρόπο βαθειά συμβολικό και ειρωνικό. Η μητέρα του έργου δεν τρέφει τα μικρά της. Αφαιρεί την κρέμα απ’ τροφή τους, τα αναγκάζει να ζουν σε ένα παγωμένο περιβάλλον, τα εγκαταλείπει όταν είναι άρρωστα, κλέβει τον σύζυγο της, δίνει τον γιο της σε μια πόρνη και ερωτεύεται τον αρραβωνιαστικό της κόρης της. Οι χαρακτήρες ονομάζονται Μητέρα, Πατέρας, Υιός, Κόρη και Γαμπρός. Μία συμβολική ανασυγκρότηση της ανθρώπινης οικογένειας σε έναν κόσμο που έχει πέσει, δεν μπορεί να σηκωθεί και κινδυνεύει να αφανιστεί.

Λίγα λόγια για την ομάδα: Η θεατρική ομάδα m0mentum ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2014 στη Θεσσαλονίκη, από ένα σύνολο ανθρώπων με κοινό παρονομαστή την αγάπη τους για το θέατρο και την ανάγκη τους να ισορροπήσουν ανάμεσα σε δυο κόσμους. Αυτόν της στυγνής λογικής και των συμβάσεων κι εκείνον τον ακατάληπτο της φαντασίας και του ονείρου. Κίνητρο της δημιουργίας της είναι η εξωτερίκευση των συναισθημάτων και των σκέψεων μέσω της ώθησης της ορμής σ’ ένα φυσικό σώμα.

Σκηνοθεσία: Στάθης Παπουλίδης

Παίζουν: Γεωργία Λαμπίδου, Ελένη Καραμεσίνη, Εύη Τριπολιτσιώτη, Διονύσης Γονατάς, Στέλλα Πατσιούρα, Λευτέρης Μυλωνάκης, Όλγα Ανανιάδου, Αδριανός Φριλίγγος και Κατερίνα Γανδά

Χορογραφία εισαγωγής: Αχιλλέας Παναγιωτίδης

Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Σιδηρόπουλος

Σχεδιασμός κοστουμιών: Έλενα Γκιοργκίνη

Φωτισμοί: Αδριανός Φριλίγγος

Φωτογραφίες: Πέγκυ Καμπούρογλου

Ευχαριστούμε θερμά τον χώρο Μπενσουσάν Χαν για τις ανάγκες της φωτογράφισης.

2017


Ο Βυθός

Ένας άνδρας και μια γυναίκα εμπλέκονται σε μια από κοινού συμφωνημένη συνθήκη. Μέσα από ένα παιχνίδι ρόλων, τα πρόσωπα επιδίδονται σε ένα άγριο παιχνίδι επιβολής, αλληλοσπαραγμού και αναζήτησης της αγάπης και λύτρωσής τους μέσω αυτής.

2016


Γελώντας άγρια

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Κρίστοφερ Ντουράνγκ γεννήθηκε το 1949 στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει γράψει πολλά πετυχημένα θεατρικά έργα, όπως: «Baby with the bathwater», «Sister Mary Ignatius explains it all for you», «Beyond therapy», «Media amoc», κ.ά. Το 1973, φοιτητής ακόμα στο Γέηλ – στο τμήμα Θεατρικής Συγγραφής – κάνει αισθητή την παρουσία του, προκαλώντας σκάνδαλο με το έργο του «The idiots Karamazov». Στην παράσταση αυτή έπαιξε για πρώτη φορά η Μέριλ Στριπ.

Έχει κερδίσει τρία βραβεία «Obie», το βραβείο «Dramatist Guild» και ήταν υποψήφιος για το βραβείο «Tony» και για το βραβείο «Drama Desk». Από το 1994 μοιράζεται με τη Μάρσα Νόρμαν την έδρα της συγγραφής θεατρικών έργων στο “Julliard School”.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ο τίτλος του «Γελώντας Άγρια» είναι μια αναφορά στο «Ευτυχισμένες μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ. Τίτλος πανέξυπνος, όχι μόνο γιατί δημιουργεί αμέσως τον συνειρμό ότι πρόκειται για κωμωδία, αλλά και διότι, αφού κάποιος δει την παράσταση, αντιλαμβάνεται, ότι ο τίτλος σχετίζεται ακριβώς με την ουσία του ίδιου του έργου και διεισδύει κι αυτός με τον τρόπο του στην καρδιά της προβληματικής του συγγραφέα.

Το «Γελώντας άγρια» είναι ένα κωμικό και συνάμα τραγικό πορτρέτο της σύγχρονης ζωής σε μια μεγαλούπολη, εκεί όπου συνωστίζονται οι ψυχώσεις, οι νευρώσεις, τα πάθη, οι έξεις και οι ορέξεις ανθρώπων μοναχικών, ανέραστων και δυστυχισμένων, έτοιμων για όλα, ανθρώπων, για τους οποίους μια κονσέρβα τόνου σε σούπερ μάρκετ αρκεί ως άλλοθι για να συγκρουστούν.

2016


Μπαμπάδες με ρούμι

Μια μαύρη κωμωδία
ΤΩΝ ΡΕΠΠΑ – ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

2015


Μην παίζεις με τα χώματα της Στέλλας Βλαχογιάννη

Το «Μην πΑΙζεις με τα χώΜΑΤΑ» είναι η περιπλάνηση της ανθρώπινης αγωνιάς στο χρόνο. Είναι ένα δρομολόγιο με επιβάτες τρεις γυναίκες που διανύουν πολλά χιλιόμετρα μνήμης. Περνάνε από την παιδική ηλικία στην εφηβεία, από την εφηβεία στη νεότητα, από τη νεότητα στην ωριμότητα. Σε κάθε στάση αυτού του λεωφορείου ο θεατής βλέπει από τα τζάμια του ό, τι προλαβαίνει από τα σπαράγματα αυτών των γυναικών, μόνο που στο τέλος, αυτά τα τζαμιά καταλήγουν να είναι ο καθρέφτης του ίδιου μας του εαυτού. Επιβάτες αυτού του παράξενου λεωφορείου είναι μια κλοσάρ που θέλει πίσω τις ηλικίες της, μια γυναίκα που θάβει μαζί με τον αυτόχειρα αδερφό της και αλλά «οικογενειακά μέλη» και τέλος μια γυναίκα που βιάζεται να εκτελέσει μιαν επιβεβλημένη αποστολή.

Σκηνοθεσία: Στάθης Παπουλίδης

Παίζουν:Βίκυ Ζαφειρέλη
Ευθυμία Σκοπελίτου
Μαριαντίνη Καριμάλη

2014-2015


Ιδανικοί Αυτόχειρες – Αφιέρωμα στη Σάρα Κέιν

Η Σάρα Κέιν γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1971. Κόρη δασκάλας και δημοσιογράφου της Mirror, μεγάλωσε κοντά στο Brentwood του Έσσεξ. Από μικρή διάβαζε κι έγραφε πολύ, όμως το περιβάλλον του σχολείου της προκαλούσε αποστροφή. Αναζητά την αυτονομία και αντιδρά με το σφρίγος και την επαναστατικότητα μιας έφηβης που διεκδικεί το δικαίωμα του αυτοκαθορισμού της ταυτότητάς της. Ο αρνητισμός και η αντίδραση την ακολούθησαν σ’ όλες τις σπουδές της, μέχρι και τις μεταπτυχιακές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, στο τμήμα συγγραφής θεατρικών έργων.

Δεν είναι τυχαίο που επέλεξε την τέχνη του θεάτρου για να εκφράσει τις υπαρξιακές της ανησυχίες. Η ίδια δήλωνε ότι τη θεωρούσε την πιο υπαρξιακή τέχνη, γιατί «το θέατρο δεν έχει μνήμη».

Η Σάρα Κέιν στη σύντομη καριέρα της έγραψε πέντε έργα: Blasted, Phaedra’s Love, Cleansed, Crave, 4.48 Psychosis και μια ταινία (Skin). Έχουν περάσει δεκαοκτώ χρόνια από την αυτοκτονία της. Τα έργα της έχουν ανέβει και συνεχίζουν να ανεβαίνουν με την ίδια συχνότητα σε όλο τον κόσμο. Διεκδικεί μια θέση δίπλα στους κλασικούς συγγραφείς. Κανένας άλλος συγγραφέας της γενιάς της δεν έχει αναλυθεί τόσο πολύ. Η σύντομη ζωή της, ωστόσο, και η αυτοχειρία της, σφραγίζει ανεξίτηλα την αυθεντικότητα της φωνής της. Είναι έργα που γράφτηκαν από μία ύπαρξη που αγωνιούσε, που έγραφε με μια αίσθηση κατεπείγοντος, που ήθελε να αφήσει ένα ίχνος πιο ισχυρό από τη φθαρτότητα.

Η Σάρα Κέιν έφυγε πολύ νωρίς και θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να απομακρυνθούν οι δημιουργοί από τη σκιά του βίαιου θανάτου της Σάρα Κέιν και να εισχωρήσουν με χιούμορ στο βίαιο κόσμο που περιγράφει στα έργα της, σαρκάζοντας τη στάση ενός ολόκληρου κόσμου. Τα έργα της, αυτά μιας αιμάσσουσας προσωπικότητας, σχεδόν προφητικά για τα χρόνια που ακολουθούν, όσο απομακρυνόμαστε από την ένταση του πρόωρου θανάτου της θα μας λένε πάντα κάτι απρόσμενο, κάτι που αξίζει να σκύψουμε και να το ξαναδιαβάσουμε.

2014-2015


Καλοκαίρι και Καταχνιά του Τενεσί Ουίλιαμς

2014


Η νύχτα της Ιγκουάνα του Τενεσί Ουίλιαμς

Πρόβες


και μαθήματα